معایب و مزایای پول به عنوان وسیله ایجاد انگیزه[1]

(1 اثر آن کوتاه مدت است بیشتر پاداشهای مادی به طور سالانه پرداخت می شود و اثرآن در مدتی کوتاه از بین می رود .یک پاداش یا اضافه حقوق خوب ممکن است کارمند قدردانی راتشویق کندتابرای مدتی تلاش بیشتری در راه تحقق اهداف سازمان ازخودنشان دهد اما به محض این که حقوق خرج شدیا کمک زیادی درمخارج زندگی کارمند نکرد،اثر ایجاد انگیزه آن زود از بین میرود.

(2 پول که ابتدا به عنوان پاداش برای عملکرد فوق العاده داده می شود ، ممکن است به زودی به عنوان یک حق دائمی تلقی شود . برای مثال ، هنگامی که به یک کارمند به خاطر عملکرد بالایش یک پاداش مادی یا اضافه حقوق داده می شود در دفعات اول آن را پاداش میداند ، اما کم کم آن را جزو حقوق استحقاق ی خود می پندارد و انتظار داردکه این عمل تکرار شود، بنابراین در دفعات بعدی این کار در او ایجاد انگیزه نمی کند .

(3 وقتی به افراد برای انجام هر کار خاصی پول داده می شود ممکن است این پول جانشین انگیزه های درونی شود . بعضی از افراد صرفاً به خاطر لذت از کار یا احساس رضایت بخاطر حل کردن یک مشکل و یا هیجان برخورد با یک چالش ، در انجام وظایف خود تلاش اضافی میکنند . در این حالت اگر آنان پی ببرند که به خاطر تلاش اضافی شان پاداشهایی دریافت میکنند ، خیلی خوششان نمی آید زیرا احساس می کنند این کار به خاطر پاداشهای پولی انجام داده اند نه به خاطر انگیزه های درونی خود .

حال در اینجا این سوال مطرح می شود که اگر استفاده از پول به عنوان وسیله ی ایجاد انگیزه دارای این معایب است، پس چرا هنوز به عنوان یک عامل مهم در این زمینه مطرح میباشد ؟ همان طوری که در بالا اشاره شد اثر استفاده از پول کوتاه مدت است و شرکتهایی که از آن به عنوان مهمترین وسیله ی ایجاد انگیزه استفاده می کنند هیچ گاه نمی توانند افراد را برای همیشه راضی نگاه دارند . اما در عین حال دلایل دیگری وجود دارد که با توجه به آنها نمی توان قدرت پول را نادیده گرفت .

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   مدل ارتباطی NLP

یکی از دلایل این است که اگرچه ممکن است پاداشهای مالی وسیله ایجاد انگیزه خوبی نباشد اما عدم وجود آن به شدت از انگیزه ی کارکنان می کاهد .

وقتی که پاداشهای مالی انتظارات مادی کارمندان را برآورده نکنند ، ممکن است آنها دیگر برای شما کار نکنند یا کم کاری نمایند و یا حتی دست به خرابکاری بزنند . نکته دیگر این است که از پول به عنوان مقیاس ارزیابی استفاده می شود . افراد با توجه به میزان دریافتی خود ، دستاوردهای خود ، اهمیت خود برای سازمان و جای خود رادر میان دیگر افراد سازمان و حتی در جاهای دیگر مورد ارزیابی قرار می دهند ، یعنی آنها هرچه بیشتر دریافت کنند . براین تصور ند که در سطوح بالاتری قرار دارند . اما پول نباید تنها وسیله ی ارزیابی افراد به شمار رود.

مدیرانی که برای دادن پاداش به کارمندانشان و ارزیابی آنان اختیارات زیادی ندارند میتوانند از راههای دیگر میان آنان انگیزه ایجاد کنند ، زیرا بسیاری از افراد را می توان با چیزهایی ترغیب کرد که اصلاً قابل      اندازه گیری نیستند

[1] . (www.managerial.ir(